ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢
[ عشق در كام من اول ز هر سودا ريخته ]
ارقم « 1 » روز و شب آنجا از لعاب نيش مرگ * زهر قاتل بر سر خوان تمنا ريخته
هان به گورستان اقران بگذر از روى قياس * تا ببينى دفتر هستى ز هم واريخته
عقلها را برده ديو و مغزها را خورده مور * كاسه‌هاى سر به خاك افتاده صهبا ريخته
گلستان دهر را فصل خزان آمد كه شد * خاربنها جمله بر جا مانده گلها ريخته
گونهء زردى كه بر هر چهره مىبينى عيان * بر رخ هر برگ بين رنگ مداوا ريخته
اين جهان نبود به غير رفته و آينده‌اى * در ميان اين يك نفس تخم تمنا ريخته
طرح امروز اى كه ديدى براساس دى عيان * بر پى امروز و دى بين رنگ فردا ريخته
بر وجود آفرينش يك سر مو عيب نيست * قطرهء اين ابر گوهر گشته هرجا ريخته
گلشن هستى ندارد غير رنگ اتحاد * نقص خاشاك دويى در ديدهء ما ريخته
نشكند تا دل سراى جلوهء جانانه نيست * نور در ويرانه بينى بىمحابا ريخته
نيست همدردى كه باشد يك نفس غمخوار من * خاك حسرت بر سر من عشق تنها ريخته
بادهء عشرت ندارد نشئه‌اى در طبع من * ساقيم در كاسه اسم بىمسما ريخته
مىبرم اسم وى و محو مسما مىشوم * تا چه مى لعل لبش در جام اسما ريخته
بس‌كه در نظّارهء لعل لبش گرديده محو * ساغر خورشيد از دست مسيحا ريخته
بس‌كه عكسش داده پرتو در دل هر آبله * نقش پا در راه من عقد ثريا ريخته
گر به سير لاله و گل سر فرود آيد مرا * خاك حسرت باد در چشم تماشا ريخته
سينهء آيينه صاف از پشتى خاكسترست * گرد خواريها مباد از چهرهء ما ريخته
هان درآ در مجلس شوريدگان عشق و بين * كاسه‌ها درهم شكسته باده‌ها ناريخته
بر زمين آهسته‌تر نه پاى كبر و افتخار * كاين همان خاكست كز رخسار زيبا ريخته
نقطهء شك بر يقين تست يعنى كو يقين * اينكه مىبينى به رخ خال سويدا ريخته
قتل من پنهان چه حاصل كردن اى غمخوار من * غمزهء او خون عالم آشكارا ريخته
با عتاب او تنزل از سپردارى گذشت * بس‌كه ديد از هر طرف خون مدارا ريخته
اين چه مستى بود كز يك جرعه بر جانم فتاد * ساقى امشب گوييا در قطره دريا ريخته
تا ابد رنگ گل رعنايى يوسف از اوست * قطرهء اشكى كه از چشم زليخا ريخته
كو دماغ آنكه پردازم به درمان كسى * من گرفتم در همه عالم مداوا ريخته
هدهد شوقم كه دست‌آموز سلطان سباست * بال‌وپر در جستجوى كوى عنقا ريخته
اينكه مىبينى به طرف كوه و هامون لاله‌ها * اشك چشم ماست در دامان صحرا ريخته
در فراق مجلس سلطان ملك علم و فضل * آنكه بينى ريزهء خوانش به هرجا ريخته
( 1 ) - ارقم ، مار سياه و سفيد ، نوعى مار كه زهرى سخت كشنده دارد .