ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

[ داد باد صبح رنگين مژده‌اى از نوبهار ]

خسرو صاحب‌فزان كيخسرو جمشيدشان * داور گيتىستان داراى گردون اقتدار

شاه اسكندر حسب اسكندر حيدر نسب * صفدر ثانى لقب دين‌پرور دانش عيار

پادشاه پادشاهان جهان عباس شاه * آفتاب دين و دولت سايهء پروردگار

پادشاهى كز فروغ جبههء اقبال او * ظلمت از عالم گريزانست چون ليل از نهار

تا ابد از جوهر شمشير عالمگير اوست * در امان از طعنهء بىجوهريها روزگار

در ديار عدل او گُرگينه « 1 » پوشد گله‌بان * در بهار خلق او گلدسته بندد نوك خار

در رياض سلطنت نخلى چنين هرگز نرُست * ميوه‌اش خورشيد تابان سايه‌اش ابر بهار

تاج‌دارى اين‌چنين بر تخت شاهى كس نديد * تاج از وى سرفراز و تخت از وى پايدار

بزم و رزم از نسبت او هر دو كامل رتبه‌اند * بزم را كيخسروست و رزم را اسفنديار

پادشاهى جامه‌اى بر قامت رعناى اوست * چون قباى دلبرى بر قامت زيباى يار

نُه صفت در كار باشد امتياز مرد را * تا بود شايستهء فرماندهى در روزگار

عقل كافى علم وافى ذات خوش‌طبع نجيب * همت سرشار و خُلق و جرئت و حلم و وقار

گر نديدستى به يك جا مجتمع اين نُه صفت * هان ببين در پادشاه عدل‌پرور آشكار

علم او چون عقل ذاتى طبع چون جوهر نجيب * همتش گردون‌نوَرد و جرئتش دشمن شكار

عرض خُلقش چون فضاى لامكان بىمنتها * بحر حلمش همچو درياى تجرد بىكنار

از وقارش با همه شوخى كه دارد در مزاج * حيرتى دارم كه شيخى مىنمايد بىوقار

عالم صبر و تحمل را شكوهش كوه قاف * عرصهء مردانگى را مرديش مردانه‌وار

ناوكش جوزا شكاف و نيزه‌اش پروين گسل * استخوان‌سا گرز و شمشيرش اجل بر فرق نار

جمله عالم گر ز مردان و سواران پر شوند * همچو او بر مركب مردى نبينى يك سوار

فوج فوج دشمن از تيغش دوان تا كوى مرگ * موج دريا از ميان مشتِ خس آرد بر كنار

جوشنش حفظ الهىّ و زره زلف بتان * وز تحفظ « 2 » چار حدّ عالمش آيينه‌دار

حقهء زر دُرفشان بر فرق او چون آفتاب * در سعادت بر سرش بال هما گوهر نثار

جام بزمش كاسه‌اى از حوض كوثر پرشراب * تيغ رزمش جدولى از چشمه‌سار ذو الفقار

باغ دين از قامتش دلكش‌تر از گلشن چو سرو * در كفش جام مى از گل تازه‌تر بر شاخسار

غير گردون بر نمىتابد شكوه آفتاب * گر فلك گويم سمندش را مرا معذور دار

آن سبك‌سيرى كه با سختى سُم از راه نرم * چون نسيم از سير دريا برنمىگيرد غبار

گر ز پستى بر بلندى پويه بردارد رود * چون نگه كز سوى دشت آيد به سطح كوهسار

وز بلندى سوى پستى چون گرايد بگذرد * همچو موجى كز ميان بحر آيد بر كنار


( 1 ) - گرگينه ، پوستين . ( 2 ) - تحفّظ ، خويشتندارى .