ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

[ بر سرير پادشاهى پادشاه كامياب ]

شاه چون يوسف عزيز مصر زين و زهر طرف * حلقهء چشم زليخا حلقهء چشم ركاب

چون نهد پا در ركاب و چون به كف گيرد عنان * در عنان كيخسرو افتد در ركاب افراسياب

اى مدار دهر را بايست‌تر از آسمان * وى جمال روز را در كارتر از آفتاب

عهد ملكت گلشن ايّام را فصل بهار * دور گردون را بهار دولتت عهد شباب

روز عرض لشكرت تعبير آن خواهد شدن * گر شبى بيند فلك روز قيامت را به خواب

كى زر خورشيد هرگز رايج افتادى چنين * گرنه از نام تو كردى سكهء نور اكتساب

خطبه را كى مىشدى آوازه بر چرخ بلند * گرنه با آوازهء نامت نمودى انتساب

در سرش افتاده پندارى هواى دشت تو * لاجرم خاطر تهى كردست از دريا حباب

بدر گردون تا مقابل ديده ماه پرچمت * رفته رفته مىكند پهلو تهى از آفتاب

چون ز جوهر چين فتد برابر وى شمشير تو * در درون سنگ گردد آتش از بيم تو آب

پادشاها حاجتى دارم به خاك درگهت * حاجتى كز سرمه دارد ديدهء ناكرده خواب

داو « 4 » را كامى به دل دارم كه مىگويم برمز * زانكه شاهى چون تو شايد كام‌بخش و رمزياب

من به لذتهاى دنيا چشم اندازم ز دور * زانكه چون نزديك گردى خاك بنمايد سراب

ليك لطفت لذتى دارد كه ترسم ياد آن * محو سازد از دل من وعدهء يوم الحساب

من كه حرف سرنوشتم بوده از روز ازل * انتساب اين حريم و التجاى اين جناب « 5 »

من كه داده آب و تاب گوهر من بىگزاف * گردش اين آسمان و تابش اين آفتاب

من كه تا بستست بر من آب رحمت آسمان * كِشتهء اميد خود را داده‌ام زين چشمه آب

اينكه رنجورم سراسر ديده بودم اين دوا * اينكه مخمورم لبالب خورده بودم اين شراب

تشنه گر آبى خورد از چشمهء حيوان خوشست * ورنه آب جوى مردم مىبرد از روى آب

در سواد نسخهء شرح پريشانى پرست * فرد فردم همچو دفتر جزو جزوم چون كتاب

خون دل خوردم بسى نه بلكه دل خوردم بسى * داشتم از پهلوى دل هم شراب و هم كباب

گر به درد من رسد كس آن تو خواهى بود و بس * ورنه مىدانم ندارد كس سؤالم را جواب

زمزم لطف ترا آن تشنه‌ام كز بيخودى * در ميان دجله جان مىداد و خوش مىگفت آب

عرض حاجت كردم اكنون مىروم كز بهر شاه * پر كنم هفت آسمان را از دعاى مستجاب

تا سپهر از انجم آرد از براى شه سپاه * تا فلك از ماه نو دارد سمندش را ركاب

دولت شه روزافزون باد چون نور هلال * لشكرش همچون كواكب برتر آيد از حساب

آسمان در زير بار منت اين آستان * نيّر اعظم به مژگان خاكروب اين جناب

( 4 ) - داو ، نوبت ، نوبت بازى . ( 5 ) - جناب - ق 3 / 3 .