ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

[ تا بكى غافل توان بودن ز مكر روزگار ]

تو توانى كه نهى گام به صحراى قِدم ؟ * تو توانى كه زنى بال تجرد ؟ لا بل

تو و جنباندن گهوارهء اطفال حدوث * تو و پروردن احفاد امانى « 23 » و امل

تو و مسّاحى مطمورهء « 24 » كان سيكون * تو و پيمودن بيغولهء ليت و لعل

تو رسن‌تابىِ مقدار زمان كن كه ترا * نرسد برتر ازين پايه مقدار و محل

رتبهء قدر تو اين بس كه كنى بيگه و گاه * در نهانخانهء ماضى رصد مستقبل

چون قضا خجلت وى ديد ازين عربده گفت * كاى بحل بر رُخت از بىادبى رنگ خَجَل

هيچ‌كس نيست درين دايره محروم بهل * كه رود كوكب اقبال تو بيرون ز سَفَل « 25 »

به تو هم مىرسد اين رتبهء عزت فاصبر * به تو هم مىدهد اين مرتبه رو لا تعجل

اى فلك رتبه جنابى كه نديدست چو تو * عقل ، اين پير كهنسال ولايات ازل

بىتكلف نتوان گفت كه باشد بقياس * ثانى رتبهء تو رتبهء عقل اول

در قدم گردش افلاك خرد چون تو نديد * خواه از ارباب ملل خواه ز ارباب دول

تو به يك جلوه توانى ز دول بردن گوى * تو به يك نكته توانى كه كنى نسخ ملل

در ثناى تو سخن را نبود غير گداز * همچو شبنم كه به خورشيد درآيد به جدل

من كه باشم كه سزاى تو كنم فكر مديح * من كه باشم كه به عشق تو كنم طرح غزل

اين‌قدر هست كه كف بر لب جان مىآرد * تا بود شوق مرا محمل غم بار جمل

گر سرايم نه به قانون ادب معذورم * ناقهء عشق جرس كرده به ناقوس بدل

تا بود حسن عمل رهبر عالم به بهشت * تا بود رهزن جاهل ز جنان طول امل

ميل فياض به فردوس درت افزون باد * تا بود اين املش مايه ده حسن عمل

تا بكى غافل توان بودن ز مكر روزگار * الحذار اى خفتگان زين خصم بيدار الحذار

قسمت ميراث‌خوارانست آخر مالتان * اى خداوندان مال الاعتبار الاعتبار

قالتان حاصل نداده جز نزاع و جز جدل * اى خداوندان قال الاعتذار الاعتذار

زين هواهاى مخالفتان نشد دل هيچ تنگ * زين املهاى مقابلتان نشد جان هيچ تار

( 23 ) - امانى ، آرزوها . ( 24 ) - مطموره - ق 5 / 2 . ( 25 ) - سفل ، فرود ، پستى .