سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٣

يادداشتهاى پژوهنده

جلال الدّين ، فروزانفر ، ص 160 ) .

440 / 8 عاذلا / در حاشيهء اصل نوشته شده : « عاذل يعنى ملامت‌كننده » .

441 / 1 زرق / اصل : « رزق » .

441 / 20 نيل / ت : « سيل » .

442 / 2 خراس / اصل : « حراس » .

443 / 19 همچو عينين . . . / دكتر استعلامى نوشته است : « عينين هطّالتين » يعنى دو چشم اشكبار ، و « هطالة » يعنى پرآب ، جوشان ، و اشارهء مولانا به اين دعاى پيامبر [ صلّى اللّه عليه و آله ] است : اللّهمّ ارزقنى عينين هطّالتين تشفيان القلب بذروف الدّمع من خشيتك قبل ان تكون الدّموع دما و الاضراس جمرا ( اى خداى من ! مرا دو چشم پرآب روزى كن ، تا با روان كردن اشك دل را از بيم تو آسوده كنند ، پيش از آن كه از غصّه اشكها خون شوند و دندانها چون ذغال نرم شوند ) . ( ع ، 6 / 338 ) .

444 / 3 سخته / چنين است در اصل به پيش سين .

در حاشيهء اصل نوشته شده است : « سخته به ضم يعنى سنجيده » .

444 / 7 آن طرف / اصل : « از طرف » .

444 / 9 روزنست / ت : « روشنست » .

444 / 10 اى پدر ! / اينجا ، فرجام آخرين صفحهء اصل است ؛ ولى چون در گوشهء فرودين سمت چپ ، « راه كن » نوشته شده ، پيداست كه نسخه ادامه داشته و احتمالا اين بيت در آغاز صفحهء بعد بوده :

راه كن در اندرونها خويش را * دور كن ادراك غيرانديش را

( ت ، ص 965 )