سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٧

يادداشتهاى پژوهنده

137 / 6 يشا / اصل : « يشاء » .

137 / 16 گشته قربان ولا / ت : « كشتهء قربان لا » .

138 / 1 زو / اصل : « رو » .

138 / 8 چون ندزدم / ت : « چون بدزدم » .

139 / 10 سخت‌تر / اصل : « سختر » .

139 / 20 لو يشا / در اصل بجاى « يشا » ، « مشى » كتابت شده ، ولى رادّه‌اى هم بر سر آن هست و در حاشيه با رمز « خ ل » ، « يشا » نوشته شده كه همين صحيح است .

141 / 4 محو گردد / اصل : « محو كرد » .

141 / 15 زه كند / اصل : « ذه كند » .

142 / 16 تن زان / ت : « تن را » .

143 / 3 اتفاق / ت : « ارتفاق » .

143 / 10 بىحد ، كاغد / در اصل هر دو با دال - به ريختى كه ضبط كرديم - آمده است .

144 / 6 زيباروى / ت : « زيبادوى » .

« دوى » - چنان كه از نوشته‌هاى فرهنگ‌نويسان بر مىآيد ( نگر : لغات ، 4 / 595 ) - نوعى صداى خفيف است و در اينجا « زيبادوى » را مىتوان « خوش‌صدا » و « خوش‌آواز » دانست ( نگر : 4 ، 3 / 422 ) در دفتر سوم مثنوى ( ن ، بيت 1283 ؛ ع ، بيت 1284 ) مىخوانيم :

چون حيات از حق بگيرى اى روى ! * پس شوى مستغنى از گِل مىرومى

دكتر استعلامى براى « روى » در اين بيت ، معناى « رونده » و « سالك » و . . . را پيشنهاد مىكند ( نگر : ع ، 3 / 275 ) .

از همين معنا در تفسير « زيباروى » مىتوان سود جست .

145 / 1 ما چه شطرنجيم / ت : « ما چو شطرنجيم » .

دربارهء « چه » و « چو » پيش از اين سخن گفتيم .

146 / 20 پى / ت : « نه » .

آيا « پى » در دستنوشت ما تصحيف « نى » نيست ؟

147 / 6 نگدازى / اصل : « نگذارى » .

147 / 12 بلغزد / ت : « نلغزد » .

147 / 22 فدا كن / ت : « فنا كن » .