سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٢

سؤال و جواب

گفت : آن كس را بكش اى محتشم ! * گفت : پس هر روز مردى را كشم

كشتم او را ، رستم از خونهاى خلق * ناى او بُرّم بهست از ناى خلق

نفس تست آن مادر بد خاصيت * كه فساد اوست در هر ناحيت

هين بكُش او را كه بهر آن دنى * هر دمى قصد عزيزى مىكنى

از وى اين دنياى خوش بر تُست تنگ * از پى او با حق و با خلق جنگ

نفس كُشتى ، بازرستى ز اعتذار * كس تو را دشمن نماند در ديار

گر شكال آرد كسى بر گفت ما * از براى انبيا و اوليا

كانبيا را نى كه نفس كشته بود * پس چراشان دشمنان بود و حسود ؟

گوش نه تو ، اى طلب كار صواب ! * بشنو اين اشكال و شبهت را جواب

دشمن خود بوده‌اند آن منكران * زخم بر خود مىزدند ايشان چنان

دشمن آن باشد كه قصد جان كند * دشمن آن نبود كه خود جان مىكند

نيست خفّاشك عدوى آفتاب * او عدوى خويش آمد ز احتجاب

دشمن آن باشد كزو آيد عذاب * مانع آيد لعل را از آفتاب

مانع خويشند جمله كافران * از شعاع جوهر پيغمبران

كى حجاب چشم آن فردند خلق ؟ * چشم خود را كور و كر كردند خلق

گر شود بيمار دشمن با طبيب * ور كند كودك عداوت با اديب

در حقيقت دشمن جان خودند * راه عقل و جان خود را مىزنند

گر تو را حق آفريند زشت‌رو * هان مشو هم زشت‌رو ، هم زشت‌خو

تو حسودى كز فلان من كمترم * چه فزايد كمترى در اخترم

خود حسد نقصان و عيبى ديگرست * بلكه از جمله كميها بدترست