سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٨

فى انّه لا بدّ من تهذيب الحواس عن ألواث الدّنيا حتّى تدرك بها العقبى و تصير كلّها عينا باصرة

ظاهراً آن شاخ اصل ميوه است * باطناً بهر ثمر شد شاخ هست

مصطفى زين گفت كآدم و انبيا * خلف من باشند در زير لوا

بهر اين فرموده است آن ذوفنون * رمز نحنُ الآخِرونَ السّابقون

گر به صورت من ز آدم زاده‌ام * من به معنى جدّ جدّ افتاده‌ام

كز براى من بُدَش سجدهء مَلَك * وز پى من رفت بر هفتم فلك

پس ز من زائيد در معنى پدر * پس ز ميوه زاد در معنى شجر

اوّل فكر آمد آخر در عمل * خاصه فكرى كان بود وصف ازل

فى انّه لا بدّ من تهذيب الحواس عن ألواث الدّنيا حتّى تدرك بها العقبى و تصير كلّها عينا باصرة

فى انّه لا بدّ من تهذيب الحواس عن ألواث الدّنيا حتّى تدرك بها العقبى و تصير كلّها عينا باصرة

چنبرهء ديدِ جهان ادراك تست * پردهء پاكان حِسِ ناپاك تست

مدّتى حس را بشو ز آب عيان * اين‌چنين دان جامه شوى صوفيان

چشم بستى ، گوش مىآرى به پيش * تا ببينى زلف و رخسارى به پيش

گوش گويد : من به صورت نگروم * صورت ار بانگى زند ، من بشنوم

عالِمَمْ من ، ليك اندر فنّ خويش * فنّ من جز حرف و صوتى نيست بيش

هين بيا بينى ، ببين آن خوب را * نيست در خور بينى اين مطلوب را

گر بود مشك و گلابى بو برم * فنّ من اينست و علم و مخبَرم

باز حسّ كژ نبيند غير كژ * خواه كژغژ پيش او يا راست‌غژ

چشم احول از يكى ديدن يقين * ناظر شركست ، نى توحيد بين

تو كه فرعونى همه مكرى و زَرق * مر مرا از خود نمىدانى تو فرق

منگر از خود در من اى كج‌باز تو * تا يكى تو را نبينى تو دو تو

بنگر اندر من ز من يك‌ساعتى * تا وراى كَوْن بينى ساحتى

وارهى از تنگى و از ننگ و نام * عشق اندر عشق بينى ، و السّلام !

پس بدانى چون كه رستى از بدن * گوش و بينى چشم مىداند شدن