سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٨

تمثيل

وز فطام لقمه لقمانى شود * طالب اشكال پنهانى شود

هستى حيوان شد از مرگ نبات * راست آمد اقتُلونى يا ثقات !

چون چنين بُرديست ما را بعد مات * راست آمد انّ فى قَتلى حيات

فعل و قول صدق شد قوت مَلَك * تا بدين معراج شد سوى فلك

آن‌چنان كان طعمه شد قوت بشر * از جمادى برشد و شد جانور

اين سخن را ترجمه [ ىْ ] پهناورى * گفته آيد در مقام ديگرى

گر جنين را كس بگفتى در رحم * هست بيرون عالمى بس منتظم

يك زمينِ خرّمِ با عرض و طول * اندرو بس نعمت و چندين اكول

كوهها و بحرها و دشتها * بوستانها ، باغها و كشتها

آسمانى بس بلند و پرضيا * آفتاب و ماهتاب و صد سها

از جنوب و از شمال و از دبور * باغها دارد عروسيها و سور

در صفت نايد عجايبهاى آن * تو درين ظلمت چه‌اى در امتحان ؟

خون خورى در چارميخ تنگنا * در ميان حبس و انجاس و عنا

او به حكم حال خود منكر بدى * زين رسالت معرض و كافر شدى

كاين محالست و فريبست و غرور * زانكه تصويرى ندارد وهم كور

جنس چيزى چون نديد ادراك او * نشنود ادراك منكرناك او

همچنان‌كه خلق عام اندر جهان * زان جهان ابدال مىگويندشان

كاين جهان چاهست و بس تاريك و تنگ * هست بيرون عالمى بىبو و رنگ

هيچ در گوش كسى زيشان نرفت * كاين طمع آمد حجابى ژرف و زفت

گوش را بندد طمع از استماع * چشم را بندد غرض از اطّلاع