سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٢

فى انّ العالم كلّه مظاهر للحقّ و آياته

آن ز سر مىيابد آن داد اين ز دم * قوم ديگر پا و سر كردند گُم

چونكه گم شد جمله ، جمله يافتند * از كم آمد سوى كل بشتافتند

فى انّ العالم كلّه مظاهر للحقّ و آياته

فى انّ العالم كلّه مظاهر للحقّ و آياته

بهر ديده روشنان يزدان فرد * شش جهت را مظهر آيات كرد

تا به هر حيوان و نامى كه نْگرند * از رياض حسن ربّانى چرند

بهر اين فرمود با اين اسپه او * حَيثُ وَلّيتُم فثمّ وَجهُه

در قدح گر از عطش آبى خوريد * در درون آب حق را ناظريد

آنكه عاشق نيست او در آب در * صورت خود بيند اى صاحب بصر !

صورت عاشق چو فانى شد درو * پس در آب اكنون كه را بيند ؟ بگو

حسن حق بينند اندر روى حور * همچو مه در آب از صنع غيور

غيرتش بر عاشقى و صادقيست * غيرتش بر ديو و بر استور نيست

ديو اگر عاشق شود هم گوى برد * جبرئيلى گشت و آن ديوى بمرد

اسلَمَ الشّيطانُ آنجا شد پديد * كه يزيدى شد ز فضلش بايزيد

حق ندارد خاصگان را در كمون * از مى ابرار جز در يَشْربون

عرضه مىدارند بر محجوب خام * حس نمىيابد از آن اوْجَزْ كلام

رو همىگرداند از ارشادشان * كه نمىبيند به ديده دادشان

گر ز گوشش تا به حلقش ره بدى * سِرِّ نصح اندر درونشان در شدى

چون همه نارست جانش نيست نور * كافكند در نار سوزان جز قشور ؟

نار دوزخ جز كه قشر افشار نيست * مغز را با هيچ نارى كار نيست

ور بود بر مغز نارى شعله‌زن * بهر پختن دان ، نه بهر سوختن

دان كه اين اسما و الفاظ حميد * از گل‌آبه [ ىْ ] آدمى آمد پديد

علّم الأسما بُد آدم را امام * ليك نى اندر لباس عين و لام

چون نهاد از آب و گل بر سر كلاه * گشت آن الفاظ جانى روسياه