سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٢
فى انّ النّور الّذى هو غذاء الرّوح يصير غذاء الجسم أيضا فنطيقه
دلو چه و حبل چه و چرخ چى ؟ * اين مِثال بس ركيكست اى اخى !
از كجا آرم مثال بىشكست ؟ * كفو او نه آيد و نه آمده‌ست
آفتابى در يكى ذرّه نهان * ناگهان آن ذرّه بگشايد دهان
ذرّه ذرّه گردد افلاك و زمين * پيش او خورشيد چون جست از كمين
اين‌چنين جانى چه در خورد تنست ؟ * هين بشوى اى تن ! ازين جان هر دو دست
اى هزاران جبرئيل اندر بشر * اى مسيحان نهان در جوف خر
اى هزاران كعبه پيدا در كنيس * اى غلطانداز عفريت و بليس
سجده‌گاه لامكانى در مكان * مر بليسان را ز تو ويران دكان
كه چرا من خدمت اين طين كنم ؟ * صورتى را من لقب چون دين كنم ؟
نيست صورت ، چشم را نيكو بمال * تا ببينى شعشعهء نورِ جلال
فى انّ النّور الّذى هو غذاء الرّوح يصير غذاء الجسم أيضا فنطيقه
فى انّ النّور الّذى هو غذاء الرّوح يصير غذاء الجسم أيضا فنطيقه
ذات ايمان نعمت و لوتيست هول * اى قناعت كرده از ايمان به قول !
گرچه آن مطعوم جانست و نظر * جسم را هم زان رياضست و صور
گر نگشتى ديو جسم آن را اكُول * اسلَم الشّيطان نفرمودى رسول
ديو زان لوتى كه مرده حى شود * تا نياشامد ، مسلمان كى شود ؟
ديو بر دنياست عاشق كور و كر * عشق را عشق دگر بُرّد مگر
از نهان‌خانهء يقين چون مىچشد * اندك اندك رخت عشق آنجا كشد
يا حريصَ البطنِ عرِّج هكذا * إنّما المنهاجُ تبديلُ الغِذا
إنّ فى الجوع طعام وافِر * افتَقِدها و ارتَج يا نافِر
اغتذى بالنّور كُن مِثلَ البَصَر * وافِق الأملاكَ يا خيرَ البَشَر
چون ملك تسبيح حق را كن غذا * تا رهى همچون ملايك از اذا
جبرئيل ار سوى جيفه كم تند * او به قوّت كى ز كركس كم زند ؟
حبّذا خوان نهاده در جهان * ليك از چشم خسيسان بس نهان