سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

فى انّ الخيالات الفاسدة و الوساوس الباطلة مانعة عن إدراك الحقّ

گر رود صد سال آنك آگاه نيست * بر عما آن از حساب راه نيست

بىسلاحه در مرو در معركه * همچو بىباكان مرو در تهلكه

همچو اين خامان با طبل و علم * كه الاغانيم در فقر و عدم

لاف شيخى در جهان انداخته * خويشتن را بايزيدى ساخته

هم ز خود سالك شده ، و اصل شده * محفلى واكرده در دعوى كده

خانهء داماد پرآشوب و شر * قوم دختر را نبوده زين خبر

وِلوله كه كار نيمى راست شد * شرطهائى كه ز سوى ماست شد

خانه‌ها را رُوفتيم ، آراستيم * زين هوس سرمست و خوش برخاستيم

زان طرف آمد يكى پيغام ؟ نى * مرغى آمد اين طرف زان بام ؟ نى

زين رسالات مزيد اندر مزيد * يك جوابى زان حواليتان رسيد ؟

نى و ليكن يار ما زان آگهست * زانكه از دل سوى دل لا بُد رهست

پس از آن يارى كه امّيد شماست * از جواب نامه ره خالى چراست ؟

صد نشانست از سِرار و از جهار * ليك بس كن پرده زين در بر مدار

خانه [ ىِ ] سَر جمله پرسودا بود * صدر پروسواس و پرغوغا بود

باقى اعضا ز فكر آسوده‌اند * وان صدور از صادران فرسوده‌اند

در خزانِ بادِ خوف حق گريز * آن شقايقهاى پارين را بريز

آن شقايق نقد نواشكوفه‌هاست * كه درخت دل براى او نماست

خويش را در خواب كن زين افتكار * سر ز زير خواب در يقظت برآر