سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨
فى انّه لا بد لمن لا بصيرة له من متابعة بصير يسكن إلى قوله
چيست معراج فلك ؟ اين نيستى * عاشقان را مذهب و دين نيستى
پنج وقت آمد نماز رهنمون * عاشقان را فى صلاةٍ دائمون
نه به پنج آرام گيرد آن خمار * كه دران سرهاست ، نى پانصد هزار
نيست زُر غبّاً وظيفه [ ى ] عاشقان * سخت مستسقيست جانِ صادقان
نيست زُر غبّاً وظيفهء ماهيان * زانكه بىدريا ندارند انسِ جان
آب اين دريا كه هايل بقعه‌ايست * با خمار ماهيان خود جرعه‌ايست
يكدم هجران بَرِ عاشق چو سال * وصل سالى متّصل ، پيشش خيال
در دل معشوق جمله عاشقست * در دل عذرا هميشه وامقست
در دل عاشق بجز معشوق نيست * در ميانشان فارق و فاروق نيست
بر يكى اشتر بود اين دو درا * پس چه زُر غبّا بگنجيد اين دو را ؟
هيچ‌كس با خويش زُر غبّا نمود ؟ * هيچ‌كس با خود به نوبت يار بود ؟
آن‌يكيّى نى كه عقلش فهم كرد * فهم اين موقوف شد بر مَرگ مَرد
ور به عقل ادراك اين ممكن بدى * قهر نفس از بهر چه واجب شدى ؟
با چنان رحمت كه دارد شاه هُش * بىضرورت چون بگويد نفس كُش ؟
فى انّه لا بد لمن لا بصيرة له من متابعة بصير يسكن إلى قوله
فى انّه لا بد لمن لا بصيرة له من متابعة بصير يسكن إلى قوله
جز به تدبير يكى شيخ خبير * چون روى چون نبودت قلبى بصير ؟
واىِ آن مرغى كه ناروييده پر * برپرد بر اوج و افتد در خطر
عقل باشد مرد را بال‌وپرى * چون نباشد عقل ، عقل رهبرى
يا مظفَّر ، يا مظفّرجوى باش * يا نظروَر ، يا نظروَرجوى باش
بى ز مفتاح خرد اين قرع باب * از هوا باشد ، نه از روى صواب
عالمى در دام مىبين از هوا * وز جراحتهاى همرنگ دوا
مصحفى بر كف چو زين العابدين * خنجر پرزهر اندر آستين
گويدت خندان كه اى مولاى من ! * در دل او بابلى پرسحر و فن