سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٨

أيضا فى هذا المعنى

آنچه نى را كرد شيرينْ جان و دل * و آنچه خاكى يافت زو نقش چگل

آنچه ابرو را چنان طرّار ساخت * چهره را گلگونه و گلنار ساخت

مر زبان را داد صد افسونگرى * وانكه كان را داد زرّ جعفرى

چون در زرّادخانه باز شد * غمزه‌هاى چشم تيرانداز شد

بر دلم زد تير و سودائيم كرد * عاشق شكر و شكرخائيم كرد

عاشقِ آنم كه هر آن آن اوست * عقل و جان جاندار يك مرجان اوست

من نلافم ، ور بلافم همچو آب * نيست در آتش‌كُشىام اضطراب

چون ندزدم ؟ چون حفيظ مخزن اوست * چون نباشم سخت‌ْرو ؟ پشت من اوست

هر زمان گويد به گوشم بخت نو * گر تو را غمگين كنم غمگين مشو

مر تو را غمگين و گريان زان كنم * تا كت از چشم بدان پنهان كنم

تلخ گردانم ز غمها خوى تو * تا بگردد چشم بد از روى تو

نى تو صيّادى و جوياى منى * بنده و افكندهء راى منى ؟

حيله انديشى كه در من دررسى * در فراق و جستن من بىكسى

چاره مىجويد پى من درد تو * مىشنودم دوش آه سرد تو

من توانم هم كه بىاين انتظار * ره دهم بنمايمت راهِ گذار

تا ازين گرداب دَوران وارهى * بر سر گنج وصالم پا نَهى

ليك شيرينى و لذّات مقر * هست بر اندازه [ ىِ ] رنج سفر

آنگه از شهر و ز خويشان برخورى * كز غريبى رنج و محنتها برى

أيضا فى هذا المعنى

أيضا فى هذا المعنى

هين مرا بگذار اى بگزيده يار * تا رسن‌بازى كنم منصوروار

گر شدى اندر نصيحت جبرئيل * مىنخواهد غوث در آتش خليل

جبرئيلا ! رو كه من افروخته * بهترم چون عود و عنبر سوخته

جبرئيلا ! گرچه يارى مىكنى * چون برادر پاسدارى مىكنى