سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

أيضا

كورى ايشان درون دوستان * حق برويانيد باغ و بوستان

هر گلى كاندر درون بويا بود * آن گل از اسرار كل گويا بود

بوى ايشان رغم انف منكران * گرد عالم مىدود پرده دران

منكران همچون جُعَل زان بوى گل * يا چو نازك مغز در بانگ دهل

خويشتن مشغول مىسازند و غرق * چشم مىدوزند زين لمعان برق

چشم مىدوزند و آنجا چشم نى * چشم آن باشد كه بيند مأمنى

راه فانى گشته راه ديگرست * زانكه هشيارى گناه ديگرست

هست هشيارى ز ياد ما مضى * ماضى و مستقبلت پردهء خدا

آتش اندرزن به هر دو تا به كى * پُرگره باشى ازين هر دو چو نى ؟

تا گره با نَىْ بود ، همراز نيست * همنشين آن لب و آواز نيست

چون به طرف خود به طوفى مرتدى * چون به خانه آمدى هم با خودى

اى خبرهات از خبرده بىخبر * توبهء تو از گناه تو بتر

اى تو از حال گذشته توبه‌جو * كى كنى توبه ازين توبه ؟ بگو

جست‌وجوئى از وراى جستجو * من نمىدانم ، تو مىدانى ، بگو

حال و قالى از وراى حال و قال * غرقه گشته در جمال ذو الجلال

غرقه [ اى ] نى كه خلاصى باشدش * يا بجز دريا كسى بشناسدش

عقل جزو از كلّ گويا نيستى * گر تقاضا بر تقاضا نيستى

چون تقاضا بر تقاضا مىرسد * موج آن دريا بدينجا مىرسد

از پى اين عيش و عشرت ساختن * صد هزاران جان ببايد باختن

در شكار بيشه [ ىِ ] جان باز باش * همچو خورشيد جهان جانباز باش