رشحات البحار ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

مطلب چهارم : تكلمهم

مقيد خود وى را ببينند . اينجا است كه كلمه « اخراج » مصداق پيدا مىكند .

رجعت ارواح بر زندگان و نيز رجعت عترت بر امت ، اين است . بر اين اساس جنبش نفس صاعده از طريق تحرك در عالم ملك ، به طورى كه اهل ملك او را ببينند ، اوج قدرت و كمال روح صاعده ظاهر شده بر اهل عالم است . اين است كه در حديث مستفيض امده است كه منظور از « دَابَّةُ الْأَرْضِ » على بن ابى طالب ( ع ) است . اين است كه خداوند « دَابَّةُ الْأَرْضِ » را به عنوان مدح به كار مىبرد ، اما فرد دوبين و خفاش صفت مىپندارد كه اين صفت ، مذمت و نكوهش است . البته در ادامه تحقق اين مدح در مورد كيفيت رجعت ، خواهد آمد .

مطلب چهارم : تكلمهم

مطلب چهارم : تكلمهم

بايد دانست كه تكلم روح فرا رفته ( صاعد ) با مردم ، اظهار نبوت و ولايت است تا حجت بر انها تمام شود . اين است كه معتقدان به او ، برحسب ايمان به غيب با وى بيعت مىكنند و در نتيجه ايمان انان به بيعت كامل مىشود . البته اين امر قبل از مرگ براى هر انسانى اتفاق مىافتد . به طورى كه نبوت و ولايت بر وى ظاهر مىشود . چنان‌كه خداوند متعال فرموده است :

وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ « 1 »

و هيچ يك از اهل كتاب نيست مگر اينكه پيش از مرگش به او [ حضرت مسيح ] ايمان مىآورد .

ايمان به عيسى ( ع ) پيش از مرگ نيز از طريق تحقق ايمان به ولايت مطلقه محمديه ميسر است ؛ زيرا نبوت و ولايت عيسى ، مندرج در اين ولايت مطلقه است . البته اهل كتاب به ولايت عيسى ، چنان‌كه هست ، ايمان مىآورند . بنابراين به ولايت مطلقه على ايمان مىآورند كه همه ولايت‌ها را در بر گرفته است .

ازاين‌رو با وى بيعت مىكنند . اما غير اهل كتاب كه به ولايت ايشان ( عيسى )

( 1 ) . نساء ( 4 ) : 159 .