ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

[ مهر است مرا بر لب پيش لب قند تو ]

در غليانم مغى بر در ميخانه گفت * جان و سر اينجا بناست يكسره در باختن

در ره عشق اى صفى اين بود اول قدم * ز آتش دل سوختن با غم جان ساختن

[ مهر است مرا بر لب پيش لب قند تو ]

[ مهر است مرا بر لب پيش لب قند تو ]

مهر است مرا بر لب پيش لب قند تو * نارم بلب آن مطلب كان نيست پسند تو

بر لعل شكرخيزم خوان تا شكر انگيزم * گو حرف كه جان ريزم بر قالب قند تو

گيسو چه كنى زنجير پابنديم از تدبير * مائيم بهر تقدير بىسلسله بند تو

دل رسته ز هر قيدى جز موى تو بىشيدى * بيرون نرود صيدى هرگز ز كمند تو

عشق تو جوان پيرم كرده است و ز جان سيرم * باشد كه زمين گيرم بر سرو بلند تو

پيشت من ابجدخوان چون دايره سرگردان * هركس به كسى حيران من گول به پند تو

من پرسم اگر چونى چند آريم افسونى * دل داند و دلخونى چون من و چند تو

اى خسرو جان برخيز شهد از لب شيرين ريز * هرگز نرسد شبديز بر گرد سمند تو

در خواب تو بر بالين سازم ز روان بالين * چند ار نزند نسرين پهلو بپرند تو