ديوان صفيعلى شاه ( فارسى )
- المؤلف: محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
- الوفاة: 1316
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: بنگاه مطبوعاتى صفيعلى شاه - تهران
فهرس الكتاب
- [ مقدمه بقلم مولوى گيلانى ]
- نصايح و نوشتهها [ ى صفىعليشاه ]
- نصايح به دوستان در مقابل سخن مدعيان
- مختصرى از مراسلات حضرت صفىعليشاه قدس سره
- جواب مراسله حضرت ظهير الدوله طاب ثراه در طهران
- سواد دستخطى است كه در سى سال قبل آن زمان آقا محمد تقى محلاتى از حضرت مستطاب آقا سؤال كرده و جواب مرقوم فرموده بودند .
- سواد دستخط دوم است كه به آقا ملا محمد تقى محلاتى فرمودهاند
- سواد دستخط انجم فقط حضرت ولايت مرتبت آقاى صفىعليشاه قدس سره در جواب جناب حاج آقا محمد شيرازى در طهران
- رقيمهايست كه به آقا سيد هدايت الدين متولى بقعهء مباركهء حضرت شاه نعمت الله ولى نوشتهاند
- فهرست مندرجات كتاب
- چند كلمه دربارهء صفىعليشاه و آثارش
- شرح حال صفى بقلم خودش
- آثار صفى
- 1 - زبدة الاسرار
- 2 - ميزان المعرفه
- 4 - عرفان الحق
- 5 - تفسير منظوم
- 6 - ديوان
- غزليات
- [ سوگند خوردهايم به موى تو بارها ]
- [ شستند به مى خرقهء آلودهء ما را ]
- [ دل نداد از دست يك مو زلف يار خويش را ]
- [ بر نثار يار جان اندك بود درويش را ]
- [ ترك عقل ذوفنون كرديم ما ]
- [ از شهر مه نوسفرم باز روانه است ]
- [ از حسرت لعلى كه در او آب حياتست ]
- [ دلبر امروز كمر بست و به قامت برخاست ]
- [ كرده به پا قامت نشسته قيامت ]
- [ با ذى نفسى نيست كه او يكنفسى است ]
- [ گفتم اندر قدمت اين سرو و اين جان منست ]
- [ اى صفى معشوقت آخر ديدى اندر خانه بود ]
- [ يار آمد و از جان و جهان بىخبرم كرد ]
- [ تا تماشاى قيام تو به قامت كردند ]
- [ دل طلبكار وصال ار ز تو در كوى تو بود ]
- [ كمان ابروى پيوسته را چو زه سازد ]
- [ دل غمديده به تنهائى هجران خو كرد ]
- [ تا رشتهء ميثاقم با موى تو محكم شد ]
- [ دل در شكن طرهء جانانه چه سازد ]
- [ داشتم چشم بعهدى كه كند يار بماند ]
- [ دانم كه زلفت از چه خم اندر خم اوفتد ]
- [ دو چشم مست تو بر شان يكدگر گوهند ]
- [ هزار دور از سپهر چو بگذرد گه شود ]
- [ در كوى تو يك لحظه اقامت نتوان كرد ]
- [ رفت دلدار و غمش در دل غمخوار بماند ]
- [ چو آن دو زلف شبآسا حجاب مه گردد ]
- [ شاهدى كاهل نظر عشق جمالش دارند ]
- [ اى حسين ابن على از باطن پاكت مدد ]
- [ در عشق تو آن بهره كه حاصل شود آخر ]
- [ از بهر قرار دل ديوانهء خود باز ]
- [ خيال سر زده آورد در كنار منش ]
- [ به حرف آيد گر او با من دهم جان را به آوازش ]
- [ دلا بموسم گل بادهنوش و خندان باش ]
- [ مىرفت به خود مىگفت رمزى لب خاموشش ]
- [ دل به گيسوى تو پى برد و غم آنجا بگرفتش ]
- [ چشم تو مىرود همى از خود و اين دل از پيش ]
- [ روى نياورد به من يار كه معيوب و بدم ]
- [ مگر بهر سفر بربسته محمل باز جانانم ]
- [ هيچ شگفتى ز هرچه هست بعالم ]
- [ مىبرد دل من به آن ترك ختائى چون كنم ]
- [ گويند كه من بر كف در راه تو سر دارم ]
- [ ما كعبه بجز كوى خرابات نكرديم ]
- [ از چشم تو ما مست و ز لعل تو بجوشيم ]
- [ من اندر خرقه دوش از سوز مى غرق عرق گشتم ]
- [ من بملك دل شهنشه بودهام تا بودهام ]
- [ گفتم كه بجام تست خون دل ناچيزم ]
- [ خواهم از ديوانگى بكشم دست من ]
- [ عادت ابروى تست فتنه در انداختن ]
- [ مهر است مرا بر لب پيش لب قند تو ]
- [ دلى كه مىكشد او را كمند گيسوئى ]
- [ اين كمر جانا كه تنگ از بهر نيرو بستهاى ]
- [ امروز نيامد به من از دوست بريدى ]
- [ در طواف حرمم گفت به گوش آگاهى ]
- [ برده عقل و هوش از من دلبرى قدح نوش ]
- [ تو اگر كناره از ما ز ره مجاز كردى ]
- [ در انجمن بخرام آمدى و رو بستى ]
- ترجيعات
- [ اى غمت اصل مدعاى وجود ]
- [ چونكه در جوش بحر وحدت شد ]
- [ حق داشت پيش از آنكه بود جسم و جوهرى ]
- مسمطات
- [ بشناختمت در همه جا اى بت عيار ]
- [ تو پريچهره مر از مردم بالائى ]
- [ واجبى هويدا گشت در لباس امكانى ]
- [ در شهر ما بتى است كه بر جان بود امير ]
- [ خواهم اى دل محو ديدارت كنم ]
- [ تا شد دلم شكستهء آن زلف عنبرين ]
- [ اى ترك چه باشد دگرت باز بهانه ]
- [ تو كئى كز عقب پردهكشى اينهمه سر ]
- [ دلا ديدى كه در درماندگيها ]
- قصايد
- [ ما را نبود جز به تو اميد مراعات ]
- [ غرقيم در محيط غم اى كشتى نجات ]
- [ دمى بعمر نبودم از اين خيال آزاد ]
- [ بما عيد مولود شاهى مبارك ]
- [ چون موج زن شد در ازل درياى ذات ذو الكرم ]
- [ نفس گرديده جرى جرم فزون طاعت كم ]
- [ به سيزده از رجب آن بىقرين ]
- [ مطلق الذاتى كه او دارندهء اشياستى ]
- [ گل چرا ماند بگلشن بعد فوت گلعذارى ]
- نسبنامه اقطاب نامدار و پيران بزرگوار
- مقطعات و مفردات
- رباعيات
- در مناجات فرمايد