ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

[ اى حسين ابن على از باطن پاكت مدد ]

حسن او را همه دستى ز ارادت به دعاست * نى كه انديشه ز آسيب زوالش دارند

غير مثلش كه در انديشه بود فرض محال * ممكنى نيست كه در حكم محالش دارند

لب گشايد چو پى حل معما به سخن * اهل معنى عجب از حسن مقالش دارند

ناصح از عقل مگو كاين شتر از مستى عشق * رفته زان كار كه در قيد عقالش دارند

دل صفى بست به گيسوى تو چون اول عشق * يم سرگشتگى افزون ز مآلش دارند

نكته‌دانان ره من يكتنه دانند كه بست * زان به تاراج دل انديشه ز خالش دارند

[ اى حسين ابن على از باطن پاكت مدد ]

[ اى حسين ابن على از باطن پاكت مدد ]

اى حسين ابن على از باطن پاكت مدد * وز دم عشاق و جان مست سلاكت مدد

نيست قلب يار من آن‌سان كه بايد سوى من * بهر جذب قلب او از روح چالاكت مدد

خاكسار كوى عشق تست جاى جن و انس * تا شود معشوق من خاك من از خاكت مدد

عقلها حيران عشق تست و عقل يار من * تا شود حيران من از عقل و ادراكت مدد

هر سرى را هست شورى بستهء فتراك تست * تا فتد شور منش در سر ز فتراكت مدد