ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٩

[ دل در شكن طرهء جانانه چه سازد ]

تا چه دردى بدل از سنبلت اى غاليه‌موست * گشت ديوانه طبيبى كه دهانم بو كرد

روزها رفت ز پهلوى صفى دجلهء چشم * جرم يك شب كه تمناى تو در پهلو كرد

[ تا رشتهء ميثاقم با موى تو محكم شد ]

[ تا رشتهء ميثاقم با موى تو محكم شد ]

تا رشتهء ميثاقم با موى تو محكم شد * كارم همه بر موئى بربسته و درهم شد

هركس دل و دينى داشت چشم تو به غارت برد * هرجا دم عيشى بود از زلف تو ماتم شد

گندم نفريبد هيچ مخلوق بهشتى را * خال تو به تقريبى دام ره آدم شد

روح القدس از لعلت حرفى به مسيحا داشت * شوراى روان‌بخشى در حوزهء مريم شد

دل هركه به مويت بست از نام و نشان وارست * ديوانگى ما بود كافسانهء عالم شد

موج دل دريائى برخاست به رسوائى * وقتى كه به شيدائى در كوى تو محرم شد

زان شب كه شكست افكند در مجمع ما زلفت * اسباب پريشانى پيوسته فراهم شد

من تن به بلا دادم اول ز خم جعدت * يك سلسله را آخر پشت از غم دل خم شد

[ دل در شكن طرهء جانانه چه سازد ]

[ دل در شكن طرهء جانانه چه سازد ]

دل در شكن طرهء جانانه چه سازد * برنگسلد ار سلسله ديوانه چه سازد