ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٤

6 - ديوان

من خوب‌ترين ترجمهء قرآنم * بر معجزهء نبى بهين برهانم

تاريخ من ار طلب كنى خود گويم : * « تفسير صفى هادى گمراهانم »

( 1307 )

شيوهء صفى در تفسير چنين است كه اول آيات شريف قرآن را ذكر مىكند و در ذيل آن معنى فارسى آيات را به نثر مىنگارد و سپس تفسير را بنظم مىسرايد آغاز تفسير چنين است :

از پى تفسير قرآن مجيد * باشد از حق عمر و توفيقم اميد

تا بشكر آنكه دادم نطق و كام * معنى قرآن بنظم آرم تمام

ابتدا از نام خويش اندر كتاب * با رسول رحمت آمد در خطاب

باب گنج علم خود ذات قديم * كرد بسم اللّه رحمن الرحيم . . .

6 - ديوان

صفى گذشته از آنچه ذكر شد ديوانى هم از غزليات و قصايد و ترجيعات و مسمطات و رباعيات و اين‌گونه اشعار غير مثنوى دارد كه بجاى خود از بهترين و شورانگيزترين آثار او محسوب مىشود و بيشتر از باقى اشعار او معروف و مشهور و زبانزد خاص و عام است .

صفى در غزل دنباله‌رو سبك عراقى است كه از لحن تأثيرات