ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١١

2 - ميزان المعرفه

بآل او شود ختم ولايت * ولايت هست هم بطن نبوت

ز حيث اكمليت قطب الاقطاب * بود بر باطن آن خير اطياب

هم از اين مثنوى دربارهء قلب :

دگر از قلب بشنو شرح و معنى * كه بر فيض حياتت اوست مبنى

مجرد جوهرى نورانى وزين * بجمع روح و نفس او حد ما بين

تحقق يافت انسانيت از وى * بود در نفس نورانيت از وى

بنفس ناطقه نامد حكيمش * بود هم روح باطن از قديمش

به قرآن روح را حق خوانده مصباح * زجاجه قلب و تن مشكات وضاح

بحر الحقائق به شورانگيزى و پرحالى ديگر آثار صفى نيست

2 - ميزان المعرفه

2 - ميزان المعرفه

رساله‌اى عرفانى به نثر است « در شرح و معنى انسانيت » كه چنين شروع مىشود :

« جهان‌آفرين را بهر نعمت بخصوص نعمت گويائى سپاس گويم و از صديقان بارگاه جلالش بصدق گفتار اعانت جويم .

حق سپاس بنعمت بارىتعالى ، راستى است و حق زبان راست گفتن