ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٩

1 - زبدة الاسرار

اين مثال بد بمعنى كن گذار * كى پرى را ماند آن زيبانگار ؟

تى پرى و نى بشر ، بارى خموش * از پرى و از بشر بربود هوش

هست با دل صد هزارش دلبرى * در فرار از دل چنان كز ما پرى

هم از آن كتاب دربارهء عشق :

هرچه گويم عشق از آن باشد فزون * مطلق از كيف و كم و از چندوچون

راست گويم عشق مصداقش حق است * در حقيقت عشق حق مطلق است

بر ظهور عشق خويش آن ذات پاك * جلوه‌گر شد در لباس آب و خاك

تا به ظاهر عشق با خود بازد او * خود ، به كار عشق خود ، پردازد او

در اين مثنوى تنها به طريقت متوجه نشده ، بلكه شريعت را نيز صفى ( مانند اغلب آثارش ) خواسته است با طريقت همگام و هماهنگ كند و در فضائل ائمه اطهار و اشارات زندگى هريك از ايشان در انطباق با مشرب عرفان ، داد سخن داده است .

2 - بحر الحقائق

مثنوى بالنسبه مفصلى است در بحر هزج مسدس مقصور و زن معروف خسرو و شيرين نظامى .