ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٨

1 - زبدة الاسرار

آن كتاب اللّه كه گنج حكمت است * افتتاح او بباب رحمت است

حق چو چنگ آفرينش كرد ساز * باب ايجاد او به رحمت كرد باز . . .

ابياتى چند از « زبدة الاسرار » :

طوطى جان باز شكرخوار شد * حرف از آن لب گفت و شكربار شد

گشت از گل منقطع يك‌بارگى * شد شكرخوار از پس گل‌خوارگى

تاكنون بودت به قولم گوش جان * وام كن نك گوش از آن جان جهان

دوش من رندانه خوابى ديده‌ام * آفتابى در سحابى ديده‌ام

گرچه حالم زان خيال آشفته است * دل هنوز اندر تماشا خفته است

اى مصور صورتى بنما ز حال * تا بمصداق آيد از فكر اين خيال

جوشش اين صورت از آن فكرت است * معنى آن صورت بىصورت است

صورت و معنى همه بر هم زنم * تا بذكر آن دل‌آرا دم زنم

آن دلا را كش بود خوى پرى * هر پرى خود وصل او را مشترى