ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢
رباعيات
اى آنكه بروز محنتم يار توئى * بر اين همه عيب و نقص ستار توئى
گر عمر و عمل تمام شد صرف گناه * اميد بر آن بود كه غفار توئى
*
اى شير خدا كه سر ايجاد توئى * در كارگه وجود استاد توئى
افتاده‌تر از فتادگان جمله منم * گيرندهء دست هركه افتاده توئى
*
اى آنكه عيان‌كنندهء روز و شبى * غرق است بنعمت تو هر حلق و لبى
نيكو كنى ار معاش من بىسببى * نبود ز توانائى و جودت عجبى
*
اى آنكه نظر بجرم آدم نكنى * جز جود و كرم بخلق عالم نكنى
هرچند كه صرف شد بعصيان نعمت * اميد كه ز آنچه دادهء كم نكنى
*
حاشا كه شراب پخته را خام خورى * بر بام خورى به پيش انعام خورى