ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

رباعيات

يا رب تو مرا بيار من مقرون كن * حال و دل او به مهر من مفتون كن

از خاطر او غير مرا بيرون كن * وندر دل او مهر مرا افزون كن

*

اى آنكه تو خالقى و ما بندهء تو * بر بنده عطا بود برازندهء تو

از خاك بجز گناه زيبنده نبود * با خاك كن آنچه هست زيبندهء تو

*

با نيك و بد زمانه نزديك مشو * نيكى كن و در پى بد و نيك مشو

در سر وجود زيركان بس گشتند * سررشته نيافت كس تو باريك مشو

*

دام است جهان صفى پى دانه مرو * قانع بنشين و خانه بر خانه مرو

رزق تو رسد ز غيب بىمنت خلق * وز خلق كه عاجزند و افسانه مرو

*

عالم بمثال چون سرابست همه * يا همچو كفى به روى آبست همه