ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨

رباعيات

اى آنكه منزهى تو از شبه و شريك * مملوك تو باشد آنچه هست از بد و نيك

نزديكترى تو چونكه از من بر من * هم راه مرا ز خود به خود كن نزديك

*

اى آنكه توئى بذات خود عين كمال * بر خلق رسد ز خوان جود تو نوال

پوشى تو معايبم چه حاجت به كسان * دانى تو حوائجم چه حاجت بسؤال

*

گر طالب ره شدى ز مردان سبل * جو راهروى گذشته از جزو و ز كل

كن مغز خرد معطر از طيب رسل * در بزم صفى كه او گلابيست ز گل

*

اى آنكه بذات تست ذات تو دليل * بر معرفتت عقول و افهام عليل

عرفان تو دل ز نور برهان تو يافت * عارف به تو ورنه كى شود عقل كليل

*

يا رب به تو عرض ناتوانى چكنم * اظهار حوائج نهانى چكنم