ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

رباعيات

جز مهر تو در جهان بسى گشت و نيافت * چيزى كه صفى به او كند كسب شرف

*

ديديم در اين جهان به چشم تحقيق * مهر اسداللهست و آلش توفيق

بىفلك ولايتش ز طوفان هلاك * نرهى و شوى چنان كه گشتند غريق

*

تا بر نكنى به اصطفاى دل و دلق * قلاب علاقه و اميد از خود و خلق

در حلقهء ما مكش به خامى گردن * كز فقر خوريم طعمه بىمنت خلق

*

گر مردى و نيست پاى اكرامت لنگ * بر جام كسى مزن به ناكامى سنگ

مردى كرم است و مردمى ستارى * در مردى و مردمى مكن هيچ درنگ

*

اى هستيت از تميز خلقان همه پاك * ذات تو منزه از عقول و ادراك

ما را تو ز خاك آفريدى و به تو * دانائى ماست چون توانائى خاك

*