ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧١

رباعيات

آور به نظر كه چشم نيكى ز خداى * مىدارى و هم بذى و هم بدكردار

*

اى نار خداى پاك و بىمثل و نظير * افتاده سرم ز بار عصيان بر زير

جرمم تو بجمع رحمت خويش ببخش * دستم تو بدست قدرت خويش بگير

*

گر باده‌خورى با صنمى زيبا خور * يا با مردى قوى دلى دانا خور

گر نيست ترا رفيق و يارى همدم * مى هيچ مخور و گر خورى تنها خور

*

مى را بيقين بدست انجام مخور * ور زانكه خورى بجهد و ابرام مخور

با مردم رذل و بله و بدنام مخور * پيوسته مخور عيان مخور خام مخور

*

يا رب نشود بلاكشى محرم هجر * عشق ارچه كشد و ليك داد از غم هجر

پروانه به شعله داد تن را بفراق * او را دم وصل كشت و ما را غم هجر

*