ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٠

رباعيات

عاقل مى پخته را به خامى نخورد * مقسوم خواص پيش عامى نخورد

مى خوردن فاش و بد بود شرب يهود * اين لقمه كسى به اين حرامى نخورد

*

اميد مراست ز آفرينندهء خود * كو عفو كند جرائم بندهء خود

زيبندهء او عطاست وز بنده خطا * هركس كند آنچه هست زيبندهء خود

*

گويند گناه چونكه پيوسته شود * بر حق در بازگشت ما بسته شود

روزى صد اگر كه توبه بشكسته شود * حق اين نشود كه از عطا خسته شود

*

اى لطف تو ار حوادث دهر ملاذ * باب كرمت ز فتنهء خلق معاذ

از حكم تو هست كار عالم بنظام * وز امر تو هست امر وحدت بنفاذ

*

نيكى كنى ار بخلق منت مگذار * بينى اگر از كسى بدى سهل شمار