ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٢

رباعيات

چون تا به كنون نكردهء باز مكن * بر خلق ز هيچ ره صفى را محتاج

*

اى آنكه منزهى ز تركيب وز زوج * عالم همه از محيط جودت يك موج

دارم ز تو اميد كرم در هر حال * بالى ز حضيض برگشايم بر اوج

*

ساقى قدحى كه او بود صيقل روح * دارد اثر نجات از كشتى نوح

در ده كه رهاندم ز طوفان هموم * چونان كه گشايدم بدل باب فتوح

*

اى آنكه رود بقالب از امر تو روح * از نور تو صدر اهل معنى مشروح

بر قلب صفى ز فتح بابت چه عجب * كابواب معارف تو گردد مفتوح

*

اى لعل لب تو معجز خضر و مسيح * گه زنده برمز مىكنى گاه صريح

باهم نبود لطيف و خوش قند و نمك * جز در سخنت كه هست شيرين و مليح