ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٠

رباعيات

از سر على كه جز على آگاه است * كو نقطهء تحت باء بسم اللّه است

چون نقطه كند تنزل از رتبهء خويش * گردد الف آنكه اول اللّه است

*

اى جود تو بر وجود اشيا باعث * ملك و ملك از لطف قديمت حادث

حادث نبود ز خويش داراى وجود * ميرد همهء زنده و حقش وارث

*

اى آنكه ز حقى به رسالت مبعوث * شد ذات قديم از تو پيدا بحدوث

تو شافع جرم بو البشر باش كه هست * بر ما ز پدر گناهكارى موروث

*

اى آنكه هر غمى توئى يار و مغيث * نالم به تو از وساوس نفس خبيث

گوش دل من بنطق خود كن شنوا * تا نشنوم از غير تو يك‌بار حديث

*

يك نكته بگويمت بتحقيق بسنج * گر عاقل و كاملى مرنجان و مرنج