ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

رباعيات

علم تو به غير هستيت نيست كه نيست * از محضر هستى تو چيزى غائب

*

اثنى عشرى ز زادهء بو طالب * تا مهدى منتظر امام غائب

حب همه را به خويش ميدان واجب * تا فوز عظيمت رسد از هر جانب

*

از معنى كنت كنز درياب نكات * حق كرد يكى تجلى از ذات بذات

گشتند بذات او نماينده ذوات * معلول شود به عين علت اثبات

*

در صرف وجود فرق و تميزى نيست * وز غير كه منفى است پرهيزى نيست

يعنى نبود خداى را مثل و شريك * هستى همه اوست غير او چيزى نيست

*

عالم چو حباب و هستى حق چو يم است * زين بحر نمايش حبابى كرم است

جز هستى بحر هر نمودى است دمى است * بودى كه نمود اوست يكدم عدم است