ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥

مقطعات و مفردات

رخ از موهبت نمود به مرآت ممكنات * هرآن ممكنى گرفت ز وى خلعت حيات

شد آيات رحمتش شئونات ما خلق

از قدرتش يكست باشد گرت نظر * كارد ز شيئى پست اشياء خوب‌تر

چون مايهء حيات كآبست از حجر * وز خاك تيره‌گون سرو و گل و ثمر

هم طلعتى كه رشك از وى برد قمر * هم شاهدى كه شمس گيرد ز وى جمال

گنجى نهفته بود اندر حجاب ذات * گرديد جلوه‌گر در اسم و در صفات

فرمود در ظهور ايجاد كائنات * هر ممكنى گرفت ز او هستى و حيات

تا ره به بىنشان يابند از ثبات * مرآت خود نمود وجه على و آل

حق است آنكه نيست ذاتش فناپذير * بىشبه و بىشريك بىمثل و بىنظير

بر خار و گل مجيب بر جزو كل مجير * بر ما خلق محيط بر ما سوا مدير

تابنده بر وجود بخشنده بر فقير * ذو الجود و ذو الكرم ذو العز و ذو الجلال