ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٢

[ چون موج زن شد در ازل درياى ذات ذو الكرم ]

در ايجاد برهان كل خلايق * بارشاد ميزان كل مسالك

ز مانند بودن به شيئى و شخصى * وجودش مقدس نمودش كذلك

بدفع بليات مشكل‌گشائى * پناه اقاليم و غوث ممالك

الا اى خداوند ذو العفو ذو العز * كه بر تست از حقتعالى تبارك

همه عاجز از درك ذات و صفاتت * چه اقطاب و اصل چه اعراف سالك

توئى مقصد از كعبه بر خاكساران * ببخش ار قصورى شد اندر مناسك

خرابات عشقت صفى راست منزل * بس است اين مقام از بهشت و ارائك

اگر وصف و حاليست در من منافى * مدد كن كه باشم از آن جمله تارك

چون موج‌زن شد در ازل درياى ذات ذو الكرم * شد چارده گوهر عيان زان بحر هريك عين يم

مىخواست شاه ذو صفت ظاهر كمال سلطنت * آن بحر ژرف از مكرمت در جنبش آمد لاجرم