ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩

[ دمى بعمر نبودم از اين خيال آزاد ]

بود شريعت و اسلام بهر سب خواص * نه بهر آنكه شود ملك معرفت آباد

شوند منكر تفسير او ز بخل چنانك * شدند منكر قرآن و قائلش ز عناد

كه نيست اين ز محمد بود ز حبر و يسار * دو اعجمى كه نمىداشتند تازى ياد

خداى گويد كاى احمق اين سخن تازيست * عجم ندارد از آن ربط تا كند انشاد

بيا ببين كه صفى قلزمى است پهناور * بهر حديث و هر آيت بيان كند هفتاد

يكى از آن همه تفسير اوست كه آن * برون چو گوهرى از بحر بيكران افتاد

هنوز هست هزاران گهر در اين مخزن * كه باب دانش او را خدا به كس نگشاد

اگر كه نيست ترا باور اين بيا و ببين * كه نور علم چسان تابدت بصدر و فؤاد

كسى كه نبودش اين ذوق نگرود بصفى * تو حلق خود مدران هيچ واعظ از فرياد

ملامت تو بر اهل يقين بدان ماند * كه بازكوبند از پنبه آتشين فولاد

نموده صوفى بازار خويش را ويران * دگر نيايد بر ياد او رواج و كساد