ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

[ دمى بعمر نبودم از اين خيال آزاد ]

هميشه حرص و طمع بوده رهزن اشخاص * هماره بخل و حسد بوده آفت افراد

فضول نفس كجا مىكند به ترك حديث * كه گشته است بلذات دنيوى معتاد

بهانه بود كه عثمان شهيد گشته بظلم * كشندگان ورا مىكند على امداد

گر او نبود محرك بقتل ذو النورين * چرا نمود ازو اهل فتنه استمداد

چنين كنند هم ايراد بر صفى جهال * كه پيروان ورا از چه نيست رو بسداد

گر او نبود بر افعال آن‌كسان راضى * مريد فعل خطا چون كند بضد مراد

به ياد نارد كاندر زمان ختم رسل * ز صد هزار يكى بو ذر است يا مقداد

ز ما بقى نتوان كرد نفى ملت و دين * نه لازمست كه باشند جمله از زهاد

ز نسل حيدر و زهرا بهر زمان اندك * كنند حفظ مقامات و رتبهء اجداد

خطاست نفى سيادت نمودن از ايشان * كه گفته است خود اولاد ماست چون اكباد

در اين زمان پى نسخ كتاب و دين حنيف * ز هر گروه بود خود زياده از تعداد

كسى به هيچ نگويد ز كافرى غيبت * كسى به هيچ نگيرد ز فاسقى ايراد