ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٥

[ دمى بعمر نبودم از اين خيال آزاد ]

عجب نباشد از اينم كه جاى پيغمبر * عمر نشيند و نارد ز فضل حيدر ياد

نه ز اينكه ارث مسلمان رسد به بيگانه * ابا وجود دو فرزند و دختر و داماد

نه از ثقيفه عجب باشدم نه از شوراء * كه از ميانهء شش تن كه اولى از آحاد

و حال آنكه نمىبود مختفى بر كس * كه چون على نه در امكان بود نه در ايجاد

بجاست گر نشود باورم كه آل رسول * شوند دربه‌در از كينهء عدو ببلاد

خصوص آنكه حق اندر شئون ذو القربا * نمود امر به اسلاميان به مهر و و داد

مگر نبود در آن روزگار يك مسلم * كه گويد از چه كنيد اين ستم بر اهل رشاد

به شصت يا كه به صد سال سب و لعن على * شود به مسجد و منبر بجاى هر اوراد

بباقر و پسرش نسبت نصارائى * دهند و معتقد خلق گردد اين اسناد

يكى نگفت كه اين‌ها شد از چه راه يقين * چه اعتماد بقول عوام و اهل فساد

يكى نگفت كه ار جوفه است غير شياع * بود شياع شهود ثقات نيك‌نهاد