ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

قصايد

جرم سفال چيست كه ننمايد * آئينه‌وار ابيض و اسود را

موى ار نداشتند چو لحيانى * تقصير چيست كوسج و امرد را

خوب و بد از مهيت اشيا شد * ره نيست آنكه خوب كند بد را

ماهيت مظنه بود بىشك * غير از يقين شناسى گر حد را

بر قدر قابليت در قسمت * داد او وجود اشقى و اسعد را

وضع جهان بوجه تناسب شد * بر جاى پا نبود محل يد را

اين جمله هست و هيچ نداند كس * جز ذات حق حقيقت و مقصد را

رمزيست در نهاد بنىآدم * كز وى توان شناختن ايزد را

آن قوه گر نبود كجا مىكرد * بر عبد امر و نهى مؤكد را

دادت نشان بگنج وجود خود * تا وارهى ز جوع و نهى كد را

جز اين بعقل نايد كز حكمت * ايجاد كرد اشرف و انكد را