ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

قصايد

ولايت كرد آدم را مكرم * نوايت ساخت عالم را مكفى

ز هر چيزى بود مدح تو اقدم * ز هر فضلى بود مهر تو اولى

قضاى حق به مهر تست جارى * به حكم حق رضاى تست امضا

شد از ضوئت مخلع چرخ اطلس * شد از نقشست مرصع تل غبرا

شدند ارواح از بود تو موجود * شدند اشباح از جود تو پيدا

بهر كامى به قدر قابليت * فتاد آب حياتت بس گوارا

ز هر نقصى تو معصوم و تو عاصم * ز هر نورى تو اجلائى تو ابهى

تجلى كرد بر موسى بن لاوى * حق از نور على در طور سينا

دگر ره خواست سير ذات اقدس * شد او يعنى ز ديدار تو جويا

بر او آمد جواب لن‌ترانى * مكن يعنى فزونى در تمنا

تو موسائى و در عهد خود اكرم * نه سلمانى و نه اين دور منا