ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٨١

قصايد

ز فيض او بهم گشتند مربوط * وجودى چندى چون عقد ثريا

ميان حسن و عشق او بود دلال * كه عالم گشت از او پرشور و سودا

يكى تأويل ديگر بشنو از من * كه گويم با تو بىفكر و مدارا

ز جوى زنجبيل و نهر كوثر * ز كافور و ز تسنيم مصفا

كه بد كابين آن نور مطهر * كه شد مهر بتول آن در بيضا

بود تسنيم آيات نبوت * كه امكان را نمود اوست مبنى

ز كوثر قصد ما باشد ولايت * كه اشيا را بود سر سويدا

مراد از زنجبيل آن جذب عشقست * كز ان هر جز و بر كل است پويا

اگر گرمى نبود از عشق بر تن * بهم كى مختلط مىگشت اعضا

ز كافورم غرض سكن مزاج است * كه تسكين زان برودت يافت اجزا

نبود ار اين برودت گرمى عشق * جهان را سوخت يكدم بىمحابا