ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠

قصايد

وجود ثانوى در حد شرط است * كه از احمد شود تعبير وز اسماء

بتعبير دگر باشد نبوت * بتعبير دگر عقل دلارا

بود اين رتبه را يكروى بر ذات * كه خوانندش ولايت اهل ايما

روا باشد مرا ور اشرط اطلاق * بود ثابت به وصفش معنى لا

احد خوانند گاهش اهل تحقيق * به يك تعبير ديگر نقطهء باء

بود اينجا مقام لى مع اللّه * على را اندر اين واديست مأوا

ز من باز از مقام واحديت * يكى بشنو گرت ذوقيست احلى

وجود اينجا بود بر شرط تقييد * كه تعبير از رسالت شد در اخفا

از اينجا ز آيت خير النسائى * معين گشت ماهيات اشيا

ز عرش و فرش و افلاك و عناصر * ز اعراض و جواهر جاى برجا

مراد از چار جو اين چار رتبه است * كه شد مهر بتول پاك عذرا