ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

[ تو كئى كز عقب پرده‌كشى اين‌همه سر ]

يا دهان باز نمايد ز پى طعمه نهنگ * روزكى رفت پى ديدن شخصى ز رجال

من و ياران دو سه چون سايه ورا از دنبال * اندر ان بزم درآمد نفرى ز اهل ضلال

كرد انكار كلامى ز وى از سوء خصال * گفت آريد كتاب از پى اثبات مقال

بر سر صفحه چو بگشود كتاب اندر حال * بود مطلب نه ورق زد نه در آن كرد درنگ

بر عنادش همه بستند كمر ز اهل طريق * او نفرمود بر اين‌گونه خصومت تصديق

گفت من شاه دو كونم نشوم عبد فريق * در يم رحمت من خلق دو كونند غريق

گرد و ابى كند اظهار غرض بهر عليق * يا كه خامى فكند خشت به درياى عميق

يا سفيهى بشكست فلك اندازد سنگ