ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

[ تو كئى كز عقب پرده‌كشى اين‌همه سر ]

از تو آموزد اگر سر تصوف ذو النون * عجبى نيست كه دانى همه چيز از چه و چون

از الهيات تا سحر و فسون و نيرنگ * هر كتابى كه بعالم بود از روى عدد

همه را خوانى از بر چو الفبا و ابجد * ورق و صفحه و سطرس به تو ظاهر بسند

و آنچه دارد زبر و زير و دگر نقطه و مد * چون بنطق آئى سازى به نظر حل عقد

صعب و آسان همه يكسان برد از هوش خرد * عقل و علم همه در عرصه تحقيقت لنگ

عقل اين‌ها همه در دلبرى آن غيرت حور * برده گوئى گرو از هركه به خوبى مشهور

دل هركس برد از عشق چو نزديك و چه دور * چشم گر برنگشائى سوى او بر دستور

كه دل و دين به نگهدارى ازو گاه عبور * ناگهان يا بى در سينه شرر در سر شور

دل به رفتن نه به قصد تو نمايد آهنگ * خواب و بيدارى يكسان بودش در آداب

مىبرد دل ز بر خلق چه بيدار و چه خواب * گر بود خواب بخواب آيدش از كشف حجاب

همچو ملك است تو گوئى ملكوتش به اياب * دل بيدار بجلدى برد انسان كه عقاب

صيد گنجشك كند طره چو آرد در تاب