ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٦٩

[ تو كئى كز عقب پرده‌كشى اين‌همه سر ]

كس گمان بر تو بدين‌سان نبرد نيست ادب * شاه لشكركش و طرار بس اينست عجب

كه ز گنج و سپهش روى زمين باشد تنگ * و آزمونى بود اين تا كه نمائى بعيان

كه بكارى نبرد دست كس از من آسان * چونكه در رزم صف‌آرائى و آئى به ميان

نيست حاجت كه دهى از پى غارت فرمان * زنده بر جا بنماند يكت اندر ميدان

رفته بينى دل و دين جمله بباد و سر و جان * نفرى نيست كه بر صلح گرايد يا جنگ

چونكه بنشينى در بزم و برى دست به مى * مىبرد حسرت از آن رزم روان جم و كى

ملك افسوس خورد كز چه بشر نبود وى * تا كه آيد به زمين صومعه گيرد در رى

اندر ان صومعه يك عمر نشيند تا كى * راه در بزم تو يابد غم دل سازد طى

تا كه بيند به عبورت سحرى مست‌وملنگ * در همه علم و زبان در همه آداب و فنون

كاملى وز همه در صنعت و حكمت افزون * لب گشائى چو بتحقيق شفا و قانون

دست حيرت گزد از حسن بيانت افلاطون