ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٦٨

[ تو كئى كز عقب پرده‌كشى اين‌همه سر ]

هيچ بس چابك و جلدى به نيائى به نظر * قفلها را همه بگشائى بىميخ و تبر

برى هرچه به تاريكيت افتد در چنگ * نگذارى ز پى پا و سرى كفش و كلاه

همه بربائى و چون باد روى از درگاه * راه‌بينان دو هزار ار بگمارند به راه

كس نه‌بيند اثر گام ترا بر ناگاه * ور ببينندت بر چرخ روى گردى ماه

نيمه‌شب دزدى چون روز شود شاهنشاه * دزد را سر برى از دار نمائى آونگ

شب چو شد باز دراندازى بر بام كمند * به كمندت نبود حاجت و بر بند ار چند

پيش پاى تو چو خواهى كه درآئى بگزند * متساويست در كوته و گردون بلند

بهر بركندن سقف و در و ببريدن بند * نه ترا خنجر بايد نه كليد و نه كلند

همه را سازى بىآلت و اسباب دبنگ * روشنى دزدى از روز و سياهى از شب

نشئه از باده و رنگ از گل و سرخى از لب * نيست معلوم كه مى نشئه نداد از چه سبب

رنگ و بو از چه ز گل رفت و فروغ از كوكب