ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

[ خواهم اى دل محو ديدارت كنم ]

آب و آتش را نگهدارت كنم * باوجود آنكه در جرم و گناه

عمر خود در كار خود كردى تباه * گر بكوى رحمتم آرى پناه

سازمت خوش مورد عفو إله * پس بجرم خلق غفارت كنم

گرچه در بزم حضورى اى فقير * گرچه مرآت ظهورى اى فقير

گرچه غرق بحر نورى اى فقير * باز از من دان كه دورى اى فقير

ورنه دور از فيض ديدارت كنم * قصه كوته بنده شو در كوى من

تا بدل بينى چو موسى روى من * زنده گردى چون مسيح از بوى من

عاشقانه چون كنى رو سوى من * در مقام قرب احضارت كنم

دم غنيمت دان كه عالم يكدم است * آنكه با دم همدم است او آدم است

دم ز من جو كآدم احيا زين دم است * فيض اين دم عالم اندر عالم است

دم‌به‌دم دم تا بدم يارت كنم * صاحب دم اندرين دوران منم

بلكه در هر دور شاه جان منم