ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

[ خواهم اى دل محو ديدارت كنم ]

كام دنيا را به گاو و خر گذار * يك نماز از شوق چون جعفر گذار

تا بخلد عشق طيارت كنم * كاهلى تا كى دمى در كار شو

وقت مستى نيست هين هشيار شو * خواب مرگستت هلا بيدار شو

كاروان رفتند دست و بار شو * تا به همراهان خود يارت كنم

باركش زين منزل اى جان پدر * كاين بيابان جمله خوفست و خطر

مانى ار تنها شود خونت هدر * دست غم زين بعد خواهى زد بسر

كار من اين بود كاخبارت كنم * گوش دلدار اى جوان بر پند پير

شو در اين بحر بلا هم‌بند پير * كرده كى كسرا زيان پيوند پير

گر شوى از جان تو حاجتمند پير * بىنياز از خلق يك‌بارت كنم

جان بابا از حوادث وز خطر * جز بسوى من ترا نبود مفر

هين مرو از كشتى عونم بدر * تا چو ابراهيم و يونس اى پسر