ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

[ تو پريچهره مر از مردم بالائى ]

[ تو پريچهره مر از مردم بالائى ]

[ تو پريچهره مر از مردم بالائى ]

تو پريچهره مر از مردم بالائى * كه درآئى و به چشم اندر مينائى

دل هر دل شدهء يا بى بربائى * يا كه خون سازى از ديده به پالائى

ببرى ور كه كنى خون تو دل‌آرائى * به دل‌آرائى و دل بردن مىشائى

مىرود بينم دل از بر من كم‌كم * به كمندى همه چين در چين خم در خم

جو به چشم آيد پا بنهم باشد يم * گو تو ما ناپرى است اين نه بنىآدم

كه نهان دل برد از آدميان هردم * ور بود آدم با كس نبود توأم

چابك آن‌گونه دل از كف برد آن مهوش * كه بتابد به مثل مومى از آتش

آدمى يا كه كند از ديدن پريان غش * وين گوارنده بود ما را نى ناخوش

چه گوارنده‌تر از اينكه بتى دلكش * برد از ما دل با آن‌همه هش و بش

نتوان بستن بر رويش هم درها * ور به بندى كشد از هر در او سرها

از هوا آيد پندارى بىپرها * بندد از هر سو بر هركس معبرها