ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

[ بشناختمت در همه جا اى بت عيار ]

او را روش اين بود كه مىرفت به تنها * زيرا كه به يكتائى خود بود هويدا

يار همه كس بود و بذات از همه يكتا * وز وحدت خود نيز در آيات نمودار

اين بود جهادش كه به ظاهر بود اصغر * هم نيز جهاديست ورا اعظم و اكبر

وان كشتن نفس است كه فرموده پيمبر * بر نفس بدان‌گونه مسلط كه بكافر

هم نفس بدان مرتبه مغلوب و مسخر * در پنجهء قهرش كه بدى قلعهء كفار

دست دو عدو بست كه شد در دو جهانشاه * حق خواند در اين هر دو جهادش اسد اللّه

نگذاشت در آن هر دو غزا بهر عدو راه * سد كرد ثغورى كه از آن خصم بدآگاه

شد راهروان را همگى كار به دلخواه * بنمود چنان راه كز او بود سزاوار

اقطاب بر اينند كه آن جلوهء مشهور * كاول متجلى شد از آن طلعت مستور

پيداست كه بوده است همان روى و همان نور * بودند خلايق ز شناسائى او كور

ز آن جلوه كه فرمود در آئينهء منصور * آواز انا الحق به هنوز آيد از دار

اى آنكه توئى شاه در ادوار ولايت * هر دور بخلق از تو رسد فيض هدايت